USA 2009: Yosemite, dag 2



In de kampeergids voor CaliforniŽ stond dat als je wild wilde zien, je ze in een optocht voorbij kon zien gaan in Yosemite. En inderdaad: ik was Curry Village nog niet uit of daar stonden herten. Schuw? Je kon ze op tien meter naderen. Dichterbij wilde ik niet proberen, omdat ook herten onaangenaam kunnen worden. Zeker als ze een gewei hebben.


De Merced rivier is hier tussen de Pines en Happy Isles wel eens krachtiger geweest. In de lente bijvoorbeeld.


Aan de overkant staat links van de fiets een bord hoe hoog het water hier in 1997 kwam.


Rotswanden vervelen mij nooit.


De enorme kliffen die boven het dal uittorenen


Water dat van de watervallen gekomen is komt in het dal langs de rotsen.


In San Francisco heb ik een hoed gekocht om me te beschermen tegen de zon.


Enig klimmen brengt je bij Vernal Falls.


De fantastische regenboog onderaan de waterval.


Onderaan de waterval. Ze zeggen dat de waterval in de lente veel groter is, maar ik kan hier ook lang naar kijken.


De top van de waterval.


Iets voorbij de waterval lijkt alles tot rust gekomen bij Silver Apron. Tijd voor een lunch, een boekje en een eekhoorn.


Silver Apron.


Mijn gevaarlijke experiment: een eekhoorn wilde aan mijn vingers snuffelen en ik haalde mijn hand niet weg. Ik had uiteraard geen eten voor hem. Later pas las ik dat eekhoorns soms zorgen dat iemand meerdere hechtingen nodig heeft.


Ook op de terugweg verveelt Vernal Falls niet.


Deze man is toegevoegd voor schaal.


Sterren en strooilicht. De sterrenhemel was heel mooi in Yosemite en de melkweg was met het blote oog goed zichtbaar.





Valid XHTML 1.0 Strict Valid CSS